ulasbutuner

seni sevmek bir yalan

sensizlikse şimdilerde tek gerçeğim.

aslında bildiğim tek şey

sana dair,

kendime söylediğim bir yalan ..

kim demiş seninle olamaz diye?

belki de ben,

kim inandırmış buna beni?

tabi ki ben!

son pişmanlık fayda etmiyor,

yalan üstüne yalan,

artık hiçbiri gerçek gelmiyor!

yalanlar yakıyor,

yangınım küllenip bitmiyor ..

kim demiş seninle olamaz diye?

belki de ben,

kim inandırmış buna beni?

tabi ki ben!

günler dönmüyor artık,

bilmiyordum güneşim olduğunu ..

vazgeçmişim ömrümden,

bilmiyordum herşeyim olduğunu!..

küçük bir çocuktum

korkuyordum,

beni bırakıp gideceğinden ..

bir küçük çocuğum hala,

bilmiyorum, neden?..

   Çok değil, ben bile henüz ölmeden çocuklarımız unutmuş olacak çilekli dondurmanın tadını, mavi gökyüzünde uçurtmalar uçurmayı ..
   Belki de bu topraklarda bir daha hiç çilek yetişmeyecek, gökyüzü bir daha hiç mavi yüzünü insanlığa göstermeyecek ..
   Belki ben ölmeden hemen önce, artık hiçbirimiz çocuk olamıycaz! Hayata inat çocuk doğanlarımıza ise, geleceklerini yaşama hakkı tanımıycaz!
   Bundan sonra belki bir daha hiç çocuk sesiyle masmavi bir güne  uyanamıycaz ..

Ufak da olsa bir ihtimal,
Küçük bir umut vardır aşk için ..
Yaşanacak onca şey varken daha,
Bizden geçti diyorsun,
Niçin?
Sen sus, gözlerin konuşsun şimdi ..
Yalansız maviliğinle hesaplaşma vakti ..
Ne söylesem boş, ne yapsam da ..
Eğer ki yaşıyor gibiysem gıyabında ..

Rüzgar ne zaman eserse
Beni de savurup götürür çok uzaklara ..
Bedenim kök salmış olsa da buraya
Ruhum çoktan hazırdır bilinmez yolculuğa ..
Ne bir bavul, ne de tek bir çanta ..
Hiçbirşey gerekmez gittiğin uzaklarda ..

Yaşamaksa bir tek niyetin benimle,

Yanımda kal bir daha gitme!

Uzaklar gözyaşı verir, acı demektir,

Sevda dediğin sevdiğine gülmektir ..

Beklerim bir ömür olsa da yolunu,

Bana sadece saklamalısın ruhunu!

Sözler hep yalan gelir, acı verir,

Sevda dediğin bana senden ibarettir ..